Burgemeester blogt over bezoek aan China: Wie de jeugd heeft...

burgemeesters Xiao Shenfeng en Onno van Veldhuizen
29 juni 2017

Burgemeesters Xiao Shenfeng van Dalian en Onno van Veldhuizen van Enschede ontmoetten elkaar vandaag in het Stadhuis van Dalian, waar zij de steden-vriendschapsband opnieuw bekrachtigden. 

Onno van Veldhuizen blogt vandaag over de jeugd van China:

We kennen China als het land met de meeste inwoners, nu 1.4 miljard, en als het land van de één kind politiek. Er is nieuws. India zal China inhalen, qua bevolkingsgrootte. En de één kind politiek telt niet meer. Het is nu de twee kind politiek. Dat wordt ook echt gepromoot, in de strijd tegen de vergrijzing. En lukt dat? Nou nee. De meeste gezinnen houden het toch nog steeds op één kind. Waarom? Omdat dat al zwaar genoeg is.

In de Chinese familie gaat het over 4, 2, 1. Vier grootouders, twee ouders en een kind, als drager van de toekomst. De ouders werken hard, vooral om te zorgen voor een goede opleiding voor het kind en om het te kleine appartement te betalen. En langzaam zien ze ook de zorg voor de grootouders op zich afkomen. Van een tweede kind komt het dan ook vaak niet.

Tot hun 4e jaar komen de kinderen aan liefde en aandacht niets tekort. Ik zag veel kinderen met het hele gezin op de scooter. Op speciale, allerminst veilige stoeltjes, onder het stuur tussen de voeten. Je kijkt vanuit de beschutte plek uiterst tevreden over de wereld uit. En je wordt veel rond gedragen en geknuffeld. De Gao Kao is nog heel ver weg - de dag des oordeels op je 18e, met de uitslag van het eindexamen, waarmee je toekomst voor 100% wordt bepaald.

Vanaf 4 jaar gaan ze naar school en is het kinderparadijs wel voorbij . Opleiding is uiterst belangrijk in China. Dat valt te verklaren uit de enorme armoede die China heeft gekend. Grootouders en ouders hebben daar allerminst fijne herinneringen aan. Het kind mag daar nooit terechtkomen. Kosten nog moeite worden gespaard. Wie kan, verhuist in de richting van een goede school om zoon- of dochterlief de beste kans te geven. Huizenprijzen gaan in de goedeschool-buurt dan ook omhoog. Wat dat betekent voor segregatie in de stad, laat zich raden. Ook zo ontstaan goede, mindere en slechte buurten.

Of de scholen die ik bezocht, goed of minder goed waren, wilden ze zelf niet zeggen. Hoe dan ook was ik onder de indruk. Groot, mooi, met fantastische voorzieningen (maar géén smartboards) en zeker op het oog ruim voldoende leraren. Geld lijkt geen probleem. In de loop der jaren is het gratis en verplichte onderwijs alleen maar uitgebreid, ook omdat men hoger opgeleide mensen zo hard nodig heeft. De Universiteiten leveren inmiddels 14 miljoen (!) mensen per jaar af.

Wat de leerlingen aan mij presenteerden was ver voorbij mijn eigen capaciteiten. Het orkest en de dansgroep kunnen zo echt optreden en de kookgroep kan in een restaurant aan de slag. Alles wordt je in accentvrij Engels uitgelegd. Ik sprak het zelf op die leeftijd zeker niet zo. Ik vond het meer dan indrukwekkend.

Thuis gaat voor hen de school gewoon door. Het huiswerk maken ze digitaal, al op de kleuterschool. Een heleboel kinderen hebben daarnaast nog allerlei cursussen om bij te blijven of, liever nog, om voorop te lopen.

Dat alles kost geld, legt hoge druk en stuit ook wel op weerstand. Het is een kleine ratrace waar je niet noodzakelijk vrolijk van wordt.

Ouderenzorg is in China in hoofdzaak mantelzorg. Maar dat legt een enorme druk op de 4-2-1-familie. De twee ouders moeten voor de vier grootouders en het ene kind zorgen.

De tijd dat er steeds meer zorgarrangementen zullen moeten komen in het sterk vergrijzende China is dan ook al begonnen. Daar leert men graag van ons. Buurtzorg is bijvoorbeeld al in verschillende plaatsen in China begonnen.

En zo zien we ook hier dat Oost en West elkaar echt ontmoeten. Het blijkt dat alle steden wereldwijd min of meer dezelfde uitdagingen hebben. De oplossing die je zoekt, is vaak elders al bedacht. Dat is wel een van de belangrijkste lessen van deze bijzondere en inspirerende week. Je kunt zoveel leren van je partners in de wereld! Ik weet zeker dat zo’n week als deze ook Enschede en Twente uiteindelijk vooruit helpt.

Tot ziens in Enschede! Heimwee heb ik!

Vriendschapsband Dalian en Enschede onder gelukkig gesternte  

burgemeesters Xiao Shenfeng en Onno van VeldhuizenTechnologie, creativiteit en business zijn de lijnen waarlangs burgemeesters Xiao Shenfeng van Dalian en Onno van Veldhuizen van Enschede verder aan de vriendschapsband tussen hun steden willen bouwen. 

De burgemeesters ontmoetten elkaar vandaag in het Stadhuis van Dalian en tekenden een overeenkomst waarmee de stedenband uit 2009 verder wordt verstevigd. Enschede werd daarmee als 10e stad toegevoegd aan de rij belangrijkste partnersteden van Dalian, die ook bij de landelijke Chinese overheid een bijzondere status hebben. Burgemeester Xiao Shengfeng benadrukte de betekenis van het getal 10, een geluksgetal.

Dalian en Enschede zijn zeer verschillend in omvang; zo heeft Dalian meer dan 6 miljoen inwoners, 30 onderwijsinstellingen met meer dan 300.000 studenten en jaarlijks 17 miljoen toeristen. Toch zijn de uitdagingen hetzelfde en kunnen de steden veel van elkaar leren.  Zo leert China van bijvoorbeeld de combinatie van creativiteit en techniek in het project ‘Smogtoren’ van AKI alumnus Daan Roosegaarde. En kunnen Nederlandse innovaties weer goed gebruik maken van de enorme potentie en omvang die China biedt om producten te vermarkten.  

Thema’s die voor de komende jaren op de agenda staan zijn – naast de bestaande onderwijs- en cultuursamenwerking - ouderenzorg, gezondheidszorg en Smart Cities. 

Het  World Economic Forum gaf beide burgemeesters veel inspiratie om de samenwerking verder vorm te geven.

Onno van Veldhuizen werd daarover geïnterviewd door Martina Larkin en Salvator Freni van het bestuur van het World Economic Forum. WEF wilde graag van hem weten hoe zij steden meer kunnen betrekken bij het WEF programma. In de toekomst leeft immers de helft van de mensen in steden. Omdat de burgemeester vice voorzitter is van de Nederlandse kring van burgemeesters wordt  zijn advies hierover ook in de toekomst zeer op prijs gesteld.

De WEF bestuursleden boden Onno van Veldhuizen tot slot aan gebruik te maken van de WEF circular economy group. Enschede kan hier zeker haar voordeel mee doen bij het stimuleren van de circulaire economie in de stad.